Drugs and politics ေဆးတန္ခိုးနဲ႔ ဟီးရိုးျဖစ္ႏိုင္တယ္

ဗိုလ္ေနဝင္းေခတ္တံုးက ေတာခိုျပီး လက္နက္နဲ႔ေတာ္လွန္ၾကတယ္။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္မွာ ျပည္ပနဲ႔နယ္စပ္ထြက္ျပီး ဆန္႔က်င္ၾကတယ္။ အခုေတာ့ လက္နက္သံေတြက တိတ္ေနလိုက္ ျပန္ေပါက္ကြဲလိုက္။ ကေလာင္ေတြေတာ့ သြက္လာႏိုင္ၾကျပီ။ ဆန္႔က်င္ေရးကို ေလနဲ႔ေရာ စာနဲ႔ပါလုပ္လာၾကျပီ။

ရာဘအေၾကာင္းထဲမွာ လူစည္စည္မယ္ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေဟာေျပာသူတိုင္းကို အထင္မၾကီးၾကပါနဲ႔လို႔ ေရးလိုက္ပါတယ္။ စာေပနယ္ထဲမွာ ဝိုင္ေသာက္ျပီးစာဖြဲ႔သူ၊ အရက္ေၾကာင့္ထြက္တဲ့ အႏုပညာပစၥည္းေတြလည္းရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕က ဂႏၲဝင္ေျမာက္တယ္။ အသက္တိုၾကတယ္။ ႏိုင္ငံေရးထဲမွာလည္း ေဆးတန္ခိုးနဲ႔ ဟီးရိုးျဖစ္သူေတြရွိလို႔ပါ။


စာအေရးအသားမွာ သေရာ္စာဆိုတာ တခန္းတက႑ရွိတယ္။ ေလးစားခံရတဲ့စာေရးဆရာေတြ ဂရိေခတ္၊ ေရာမေခတ္ကတည္းကရွိတယ္။ ဂြ်န္နာသန္ဆြစ္ဖ္၊ ခ်ားလ္ဒစ္ကင္း၊ ေဂ်ာ့ခ်္အိုဝဲလ္တို႔ကို လူတိုင္းသိၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေပၚဦးလိုဘုရင္ကို ပ်က္ရယ္ျပဳခ်င္သူျဖစ္ေပမဲ့ အဲလိုစာသမားလက္ဖ်ားမမီပါ။ တခ်ိဳ႕က တဖက္သားကို ရစရာမရွိေအာင္ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္ေရးႏိုင္တာမွာ ပါရမီပါတယ္။ သူမ်ားခ်ည္း အျပစ္ေထာက္ျပေနၾကျပီး၊ အေကာင္းညႊန္တာမပါ၊ အားျဖစ္ေစတာမဖတ္ရပါ။ သူတည္းတေယာက္သာေကာင္းတယ္လို႔ အထင္ခံခ်င္ေနၾကတယ္။

အေျပာေကာင္း အေရးသန္သူတခ်ိဳ႕က ရိုးရိုးမဟုတ္ပါ၊ ေဆးတန္ခိုးနဲ႔ပါ။ ေဆးေတြကလည္း စံုလွတယ္။ Cannabis (Marijuana) ေဆးေျခာက္၊ Cocaine (ကိုကိန္း)၊ Amphetamines (ရာဘ)၊ Methamphetamine (မက္သဖန္တမင္း) နဲ႔ Drixoral Cough Liquid Caps, Robitussin AC, Dectuss, Phenergan with Codeine (ဖီနာဂင္)၊ Phensedyl (ဖင္စီဒိုင္း) ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေဆးေတြ။ ေဆးျပားေတြ၊ ထိုးေဆးလဲရွိေသးတယ္။ Barbiturates (ဘာဘီက်ဴရိတ္)၊ Benzodiazepines (ဘင္ဇိုဒိုင္ယာပင္း)၊ Valium (ေဗလီယမ္) နဲ႔ Xanax (ဇာနက္စ္)၊ Morphine (ေမာ္ဖင္း)၊ Pethadine (ပက္သဒင္း)၊ Pseudoephedrine (ဆူဒို-အဖက္ဒရင္း)၊ Spasmo-Proxyvon (စပတ္စမို-ပေရာက္စီဗြန္)။

တခ်ိဳ႕ေဆးဝါးေတြက လူကိုထိုင္းမိႈင္းေစလို႔ သူမ်ားကိုရန္မရွာပဲ၊ ေအးေအးေဆးေဆးေနတယ္။ ေဆးမသံုးခ်ိန္မွာေတာ့ လူၾကားထဲလာတယ္၊ အခမ္းအနားေတြတက္၊ ဆႏၵျပပြဲေတြမွာပါတယ္။ ေဆးအရွိန္ရေနရင္ မိန္႔ခြန္းေတြေခြ်မယ္။ ေဆးမ်ားသြားရင္ ေဘးခဏထြက္ေနမယ္။ ေဆးေျခာက္အစြမ္းက စိတ္တက္ၾကြေစတယ္၊ ဇီဝကမၼေျပာင္းလဲမႈေတြ ျဖစ္ေစတယ္။ ခ်က္ခ်င္းေတာ့ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိပါတယ္။ အသင္အတင့္အေကာင္းေတြျမင္ထင္လာမယ္။ ဒါေပမယ့္ မွတ္ဥာဏ္နည္းမယ္၊ အာေခါင္ေျခာက္မယ္၊ ၾကြက္သားကြ်မ္းက်င္မႈနည္းမယ္၊ မ်က္စိနီရဲလာမယ္။ ႏွလံုးခုန္ျမန္မယ္၊ စားခ်င္စိတ္ကဲမယ္၊ ေသြးဖိအားက်မယ္၊ အာရံုစိုက္ႏိုင္စြမ္းနည္းမယ္။ စိတ္နဲ႔ကိုယ္တြဲလုပ္ရတာ အားနည္းမယ္။

တခ်ိဳ႕က ဘယ္ေဆးကဘာမွန္းမသိပဲ ရရာအစံုလုပ္ၾကတာေတြ႔ရတယ္။ (အရက္ + ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေဆး + ရာဘ)။ တခ်ိန္မွာက်ေန ျငိမ္ေနလိုက္၊ တခ်ိန္မွာ တက္ေန၊ ထက္ေနလိုက္။ ဆရာဝန္ေတြ မ်က္စိလည္ေစတယ္။ တခ်ိဳ႕ေဆးေတြက စိတ္အားေတြတက္ၾကြ၊ ခြန္အားေတြအျပည့္ရလို႔ ေသြးနားထင္ေရာက္ၾကတယ္။ အာေဘာင္အာရင္း သန္သန္နဲ႔ ေျပာပါ ေဟာပါေလေရာ။ အေၾကာင္းမသိတဲ့ နားေထာင္သူေတြကလည္း အထင္ၾကီးၾကတယ္။ ပြဲေတြလမ္းေတြမွာ အဲလိုလူမ်ိဳးကို ဆရာၾကီးတင္ၾကတယ္။ မီဒီယာမွာလည္း ဇာတ္လိုက္ေတြ ျဖစ္တတ္တယ္။ သက္တမ္းေတာ့သိပ္မၾကာပါ။

သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းေျပာျပီး စည္းရံုးတာမ်ိဳးေနာက္က လိုက္ၾကသူမ်ိဳးကလည္း မရွားလွပါ။ သည္းေျခၾကိဳက္ ေျပာတတ္ရင္လည္း အေျခြအရံေပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဘုန္းၾကီးေတြေတာင္မွ သူ႔ကိုဆရာတင္ၾကတယ္။ လူ႔သေဘာက အထင္ၾကီးျပီးရင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ၾကီးေနတတ္ၾကတယ္။ ကိုယ့္အေပၚေကာင္းေနရင္ လူေကာင္းလို႔သတ္မွတ္ၾကတာက မ်ားတာကိုး။

လူငယ္ေတြ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ လမ္းေဘးကေလးေတြအတြက္ မူးယစ္ေဆး၊ စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစတဲ့ ေဆးေတြအေၾကာင္း ေရးထားပါတယ္။

Dr. တင့္ေဆြ
http://doctortintswe.blogspot.com/2015/02/drugs-and-politics.html